تا تو هستی که دستانم را بگیری،
آرزو میکنم هر روز زمین بخورم!
کاش تابستانها هم برفی بود !

این روزها هوای مرا نداری ،
خفه نمیشوی ؟ بی هوای من !
.
.
.
سفری به دور دنیاست ،
وقتی دستانم تا انتها ، رویت را نوازش می کنند . . .
.
.
.
بعد از گرفتن دست هایت،
تمام دنیا را لمس خواهم کرد تا عشق به همه سرایت کند ...!
.
.
.
بهانه های دنیا تو را از یادم نخواهد برد ،
من تو را در قلبم دارم نه در دنیا
.
.
.
نفست باران است
دل من تشنه ی باریدن ابر  ,
دل بی چتر مرا مهمان کن !
.
.
.
طلوع کن از سرزمین رویاهایم ای ستاره ی شب های تاریکم !
آسمان دلم را منتظر مگذار